miércoles, 30 de marzo de 2016



Hoxe apareceron as chicas trompiñas de café .

Tiñan moitas gañas de facer  teatro. Sobre todo Belén.

O final quedamos para a semana que ven non sei si no auditorio ou no casino.


O casino dannos a posibilidade de non ter que ir o venres pola noite.



As chicas están moi moi , guerreras




lunes, 21 de marzo de 2016

trompiños




por esta obra facemos teatro



















primera obra en santiago

unha aliñación de la fiesta escenica



trompiños facendo esta obra ca fiesta escenica


primeira obra de trompiños

actuaccion en semana de cultura pedornes


foto artistica de trompiños


trompiños sempre volta


tres chapeus de copa





                   mi madriña , as columnas do garcía barbón caen




trompiños nunha cabalgata ca fiesta escenica






















anciana





Non temos moi claro cando pero dende una obra Ana comezou facer de anciá. E dende aquel intre non soltou o papel en todas as obras.


Se quería un papel de anciá, ahí tiñas a Ana. Quen se non ía facer tal papel.


Anciá da perci, anciá de baiona, anciá mundial. Sempre disposta a facer este papel.








Dou tamén un mérito supremo á versatilidade de Geles.. Xa a teño vista de sirventa, señora Otis, de todo tipo de papeis, grandes e pequenos. A Geles nunca lle importou que o seu papel fose mais ou menos relevante. Pero sempre fixo dos seus roles os mellores

domingo, 20 de marzo de 2016

teatro de garaxe





Cómo e onde comezou trompiños?








Na Uni vigo algún deles comezou facer skecthes en Inglés. Logo na Uni Santiago fixemos Don Xoan co sempre benvido director  Arca.


Logo viu a etapa de ensaiar Beltor Brecht todo o ano no Morrazo para non estrealo. Pero o certo é que cando te sabes tanto o papel  a obra é como se xa estrearas. E un grupo chamado Mandrágora facía teatro mudo.


Máis adiante viñeron os ensaios co teatro Sísifo. Un señor que viña en taxi dende vigo e me facía bailar cunha cinta.... non se me daba nada ben o tema


Logo fixemos duas obras co teatro Avresno do Morrazo do que rescato a Lucía.




E chegou a a data na que varios elementos nos misturamos na aula de teatro de La Fiesta Escenica arxentina. Con eles fixemos duas obras de moito decorado e pouco teatro.




Contan as lendas que de eiquí ven o nome Trompiño. Dunha vez tivemos que ir ca Festa Escénica ó García Barbón a "Actuar".


Reciclaran unas columnas de corcho rodeadas dunha morea de cables. Eu sain o escenario pero tropecei cos cables i estes moveron as columnas que foron caindo unha a unha.... Mercedes Peón cantaba mentres eu non lle topaba senso.


Seica na gala dos comerciantes foi o que máis lle gustou. Vaites.....




Un trompo é una cousa que vai dando voltas e as veces acerta.... e as veces non...


















Os Trompiños






Fixemos tres obras con moi bo sabor de boca e distintas configuracións. Unha cuarta non foi adiante pero de tanto ensaila para min queda coma estreada. Coma facia de cego non me enterei da comedia.
















Hoxendía


Cas novas incorporacións de  Silvia, Belen, Alex e Ginna o grupo medrou.


Fixemos o sainete cómico sobre o HAC, O Alvaro Cunqueiro, o cunqui, para entermonos.




Agora hai toda una obra por diante agardando a trompiños.....  

















sábado, 19 de marzo de 2016

Teatro de garaxe





Vidos de moitos sitios e cunha morea de influencias comezou andar Os Trompiños xa fai un tempo.




Influenzas coma, Arca e Don Xoan,  Avresno de Moaña con duas obras, duas obras ca aula de teatro dos arxentinos  la fiesta escénica, un señor do arte que viña de Vigo en taxi para ensaiar teatro e me fixo dar voltas cunha cinta....